Τρεις πίστες εκμάθησης στη Γκραντίστι, αθλητικές εγκαταστάσεις, πάρκα

και μελλοντικά chalet – Το ιδιοκτησιακό το μεγάλο «κλειδί» για να ξεκινήσει το φιλόδοξο εγχείρημα

Σκι όλο τον χρόνο στη Σιάτιστα; Η ιδέα μοιάζει φιλόδοξη, όμως πλέον δεν βρίσκεται μόνο στο επίπεδο της συζήτησης. Ο Δήμος Βοΐου εξετάζει ένα σχέδιο που φιλοδοξεί να δημιουργήσει στη θέση Γκραντίστι μια εγκατάσταση σκι τετραεποχικής λειτουργίας, με συνολικό προϋπολογισμό που αγγίζει τα 2 εκατομμύρια ευρώ.

Εφόσον το εγχείρημα προχωρήσει, η Σιάτιστα θα μπορούσε να αποκτήσει μια υποδομή που θα διαφοροποιούσε σημαντικά το τουριστικό της προϊόν και θα έδινε στην περιοχή έναν νέο ρόλο στον χάρτη του εναλλακτικού και αθλητικού τουρισμού.

Τρεις πίστες και στόχος η λειτουργία όλο τον χρόνο

Στον πυρήνα του σχεδιασμού βρίσκονται τρεις πίστες εκμάθησης σκι.

Η φιλοσοφία του έργου, σύμφωνα με την παρουσίαση που έγινε στο Δημοτικό Συμβούλιο Βοΐου, δεν περιορίζεται στη δημιουργία μιας ακόμη χειμερινής εγκατάστασης. Αντίθετα, η βασική επιδίωξη είναι η υποδομή να μπορεί να λειτουργεί καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, δημιουργώντας έναν προορισμό που δεν θα εξαρτάται αποκλειστικά από τις χιονοπτώσεις και τη χειμερινή περίοδο.

Αυτό είναι και το πιο φιλόδοξο στοιχείο του σχεδίου.

Ο Δήμος θέλει να αξιοποιήσει τη Γκραντίστι όχι απλώς ως χώρο για σκι, αλλά ως έναν ευρύτερο χώρο άθλησης, αναψυχής και υπαίθριων δραστηριοτήτων.

«Πρωτοποριακή» εγκατάσταση για τα δεδομένα της περιοχής

Ο Δήμαρχος Βοΐου Χρήστος Ζευκλής έχει χαρακτηρίσει το σχέδιο ιδιαίτερα φιλόδοξο, υποστηρίζοντας ότι αντίστοιχη εγκατάσταση δεν υπάρχει σήμερα ούτε στην Ελλάδα ούτε στα Βαλκάνια.

Εφόσον ο σχεδιασμός υλοποιηθεί με τα χαρακτηριστικά που παρουσιάστηκαν, το εγχείρημα θα μπορούσε να αποτελέσει ένα διαφορετικό μοντέλο τουριστικής υποδομής για τη Δυτική Μακεδονία.

Και αυτό γιατί το ζητούμενο δεν είναι μόνο να προσελκύσει ανθρώπους που ήδη γνωρίζουν το σκι.

Οι πίστες εκμάθησης παραπέμπουν σε μια προσπάθεια προσέλκυσης αρχάριων, οικογενειών, παιδιών, αθλητών και επισκεπτών που θέλουν να γνωρίσουν το άθλημα, διευρύνοντας έτσι το πιθανό κοινό της εγκατάστασης.

Το μεγάλο «αγκάθι»: ποιος έχει την έκταση;

Πριν όμως φτάσουμε στις πίστες και στα chalet, υπάρχει ένα βασικό ζήτημα που πρέπει να λυθεί.

Πρόκειται για το ιδιοκτησιακό καθεστώς της έκτασης στη Γκραντίστι.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν, το συγκεκριμένο γεωτεμάχιο φέρεται να ανήκει στο Ελληνικό Δημόσιο. Αυτό σημαίνει ότι ο Δήμος δεν μπορεί να προχωρήσει απευθείας στην υλοποίηση ενός τόσο μεγάλου σχεδιασμού χωρίς πρώτα να εξασφαλίσει τα απαραίτητα δικαιώματα επί της έκτασης.

Ο Δήμος Βοΐου προσανατολίζεται, επομένως, στην υποβολή αιτήματος για την παραχώρηση της έκτασης.

Αυτό είναι το πρώτο και ίσως σημαντικότερο βήμα.

Χωρίς την επίλυση του ιδιοκτησιακού, ακόμη και ο πιο φιλόδοξος σχεδιασμός παραμένει στα χαρτιά.

Και δεν είναι μόνο το σκι

Το σχέδιο που παρουσιάστηκε είναι αρκετά ευρύτερο από μια εγκατάσταση με πίστες.

Στον χώρο προβλέπεται η δημιουργία γηπέδων, πάρκων και παιδικών χαρών, ώστε η περιοχή να μπορεί να φιλοξενεί δραστηριότητες για διαφορετικές ηλικίες και ενδιαφέροντα.

Παράλληλα, ο Δήμος επιδιώκει να αποκτήσει το σύνολο της έκτασης, ώστε να υπάρχει η δυνατότητα ανάπτυξης πρόσθετων υποδομών στο μέλλον.

Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται ένα αναψυκτήριο και ένα chalet, στοιχεία που θα μπορούσαν να προσθέσουν έναν ακόμη κρίκο στην τουριστική αλυσίδα.

Έτσι, η Γκραντίστι δεν αντιμετωπίζεται απλώς ως μια πίστα σκι, αλλά ως ένας εν δυνάμει οργανωμένος χώρος αναψυχής και τουρισμού.

Από το χειμερινό στον τετραεποχικό τουρισμό

Το μεγάλο στοίχημα για τη Σιάτιστα είναι να μπορέσει να μετατρέψει ένα χειμερινό πλεονέκτημα σε τετραεποχικό τουριστικό προϊόν.

Αν το σκι αποτελεί τη βασική «ατραξιόν» τον χειμώνα, οι υπόλοιπες εγκαταστάσεις θα μπορούσαν να υποστηρίξουν δραστηριότητες και τους υπόλοιπους μήνες του χρόνου.

Αυτό θα έδινε διαφορετική δυναμική στην περιοχή, καθώς ένας προορισμός τεσσάρων εποχών έχει τη δυνατότητα να απευθυνθεί σε περισσότερες κατηγορίες επισκεπτών και να επιμηκύνει την τουριστική περίοδο.

Η φιλοσοφία είναι απλή:

να μην ανεβαίνει κάποιος στη Γκραντίστι μόνο όταν χιονίζει.

Να μπορεί να επισκέπτεται την περιοχή και την άνοιξη, το καλοκαίρι ή το φθινόπωρο, για άθληση, αναψυχή και υπαίθριες δραστηριότητες.

Τα 2 εκατομμύρια και το μεγάλο στοίχημα

Ο προϋπολογισμός που αγγίζει τα 2 εκατομμύρια ευρώ δείχνει το μέγεθος της φιλοδοξίας.

Ταυτόχρονα, όμως, δημιουργεί και μια σειρά από ερωτήματα που θα κληθεί να απαντήσει ο σχεδιασμός στην πορεία:

Πώς θα χρηματοδοτηθεί το έργο;

Ποιο θα είναι το ακριβές κόστος των εγκαταστάσεων;

Πώς θα εξασφαλιστεί η λειτουργία τους;

Ποιος θα αναλάβει τη διαχείριση;

Ποιο θα είναι το κόστος συντήρησης;

Και κυρίως, μπορεί μια τέτοια εγκατάσταση να καταστεί οικονομικά και τουριστικά βιώσιμη σε βάθος χρόνου;

Αυτά είναι ζητήματα που θα πρέπει να απαντηθούν με συγκεκριμένη μελέτη και τεκμηριωμένο επιχειρησιακό σχεδιασμό, εφόσον το έργο περάσει από το στάδιο της πρότασης στην υλοποίηση.

Η ευκαιρία για τη Σιάτιστα

Σε κάθε περίπτωση, η πρόταση ανοίγει μια ενδιαφέρουσα συζήτηση για το πώς μπορεί να αξιοποιηθεί ένας φυσικός χώρος και να αποκτήσει νέα τουριστική ταυτότητα.

Η Σιάτιστα και ευρύτερα ο Δήμος Βοΐου αναζητούν τρόπους να ενισχύσουν την επισκεψιμότητα και να δημιουργήσουν νέες δραστηριότητες που θα μπορούν να συνδεθούν με την τοπική οικονομία, την εστίαση, τη φιλοξενία και την επιχειρηματικότητα.

Ένα τέτοιο έργο, εφόσον υλοποιηθεί, δεν θα αφορά μόνο το σκι.

Θα αφορά το σύνολο της τουριστικής αλυσίδας.

Οι επισκέπτες που θα έρθουν για την εγκατάσταση μπορούν δυνητικά να κινηθούν στην ευρύτερη περιοχή, να επισκεφθούν τη Σιάτιστα, να καταναλώσουν τοπικά προϊόντα, να χρησιμοποιήσουν υπηρεσίες και να γνωρίσουν τον πολιτισμό και την τοπική γαστρονομία.

Από το σχέδιο στην πραγματικότητα

Το σχέδιο της Γκραντίστι έχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας μεγάλης ευκαιρίας, αλλά και μιας μεγάλης πρόκλησης.

Η ιδέα είναι αναμφίβολα φιλόδοξη: σκι 365 ημέρες τον χρόνο, τρεις πίστες εκμάθησης και ένας ευρύτερος χώρος αθλητισμού και αναψυχής, με επένδυση περίπου 2 εκατ. ευρώ.

Πριν όμως ανάψουν τα φώτα στις πίστες, πρέπει να ξεπεραστούν τα θεσμικά και ιδιοκτησιακά εμπόδια, να εξασφαλιστεί η χρηματοδότηση και να αποδειχθεί μέσα από τις απαραίτητες μελέτες ότι το εγχείρημα μπορεί να λειτουργήσει με βιώσιμο τρόπο.

Το πρώτο «σκι» στη Γκραντίστι μπορεί να αργεί ακόμη. Το σχέδιο, όμως, έχει ήδη κατέβει στο τραπέζι. Και τώρα αρχίζει το δύσκολο κομμάτι: από την ιδέα, στην αδειοδότηση, τη χρηματοδότηση και τελικά στην πράξη.